Χλωριδα και πανιδα της Λεσβου

Στη Λέσβο, το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδος, υπάρχει μία τεράστια ποικιλία χλωρίδας και πανίδας που δύσκολα θα μπορούσε να καταγραφεί πλήρως ακόμη και σ’ ένα εξειδικευμένο και πολυσέλιδο σύγγραμμα.

Περιληπτικά αναφέρουμε τα παρακάτω:

Το νοτιοανατολικό τμήμα της Λέσβου κυριαρχείται από τους απέραντους ελαιώνες όπου υπάρχουν κυρίως οι ποικιλίες, αδραμυτινή και κολοβή. Στο νησί υπάρχουν εκτεταμένα δάση τραχείας πεύκης. Σποραδικά κυρίως στην Αγιάσο και στη Γέρα εμφανίζονται κάποιοι πυρήνες μαύρης πεύκης.

Μεγάλα βοσκοτόπια υπάρχουν κυρίως στο Βόριο και στο Δυτικό τμήμα. Στα δάση, στους ελαιώνες αλλά και στους κάμπους, βρίσκει κανείς την κατάλληλη εποχή πολλά μανιτάρια με κυρίαρχο τον απίστευτης νοστιμιάς πευκίτη ή αμανίτη (lactariusdeliciosus).

Αρωματικά βότανα κάθε λογής όπως ρίγανη, θρούμπη, θυμάρι, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, μπιτόνικας ή σιδερίτης, λεβάντα, μέντα, δυόσμος, τίλιο, μαντζουράνα, λεμονόχορτο κ.λπ. βρίσκονται σε αφθονία στο νησί. Εδώ μπορεί να βρει κανείς κάπαρη και κρίταμο για την παρασκευή τουρσιών.

Υπάρχει ποικιλία άγριων φαγώσιμων χόρτων καθώς και φαρμακευτικών φυτών. Τα αγριολούλουδα της Λέσβου έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για ζωγράφους, φωτογράφους, ποιητές αλλά και αντικείμενο μελετών από ειδικούς επιστήμονες και φυσιοδίφες.

Κτηνοτροφικά φυτά κάθε λογής συμβάλλουν στη μοναδική γεύση των γαλακτοκομικών προϊόντων και κρεάτων του νησιού.

Πλούσιος αριθμός δέντρων και θάμνων ολοκληρώνουν τη χλωρίδα της Λέσβου.

Στη Λέσβο υπάρχει ο μοναδικός στην Ελλάδα σκίουρος, Sciurusanomalus, γνωστός στο ντόπιο πληθυσμό σαν γαλιά.

Νυφίτσες, κουνάβια, αλεπούδες, λαγοί, σκαντζόχοιροι νυχτερίδες, όλων των ειδών τα ποντίκια, καθώς και αγριοκούνελα τα οποία τα βρίσκουμε στις βραχονησίδες γύρω από το νησί, συνθέτουν τον πληθυσμό των θηλαστικών της πανίδας.

Τα τελευταία χρόνια ζουν και αναπαράγονται στο νησί, αγριογούρουνα σε μεγάλο αριθμό, καθώς επίσης ζαρκάδια και ελάφια.

Αναφέρονται ειδικά τα τρία τελευταία χρόνια θεάσεις στα δάση ενός είδους γάτας, αρκετά μεγαλύτερης της οικόσιτης και με διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά.

Αναφέρουμε επίσης την ύπαρξη εξαγριωμένων κατσικιών στη θέση Όρος στα Τσίλια της Γέρας, στα υψώματα πάνω από τη Λάρσο, καθώς και στα όρη της Γέρας και της Αγιάσου.

Τα ζώα αυτά είναι κυριολεκτικά απλησίαστα και με συμπεριφορά αγριοκάτσικου.

Στους υγροβιότοπους του νησιού υπάρχει πληθώρα ορνιθοπανίδας, που αποτελούν πόλο έλξης για τους ειδικούς επιστήμονες και τους παρατηρητές πτηνών.

Στον υγροβιότοπο της Λάρσου είναι σίγουρη η ύπαρξη της βίδρας (lutralutra).

Στη Λάρσο τεκμηριωμένα υπάρχουν ακόμη λίγα γριβάδια τα οποία πριν από πολλά χρόνια είχε φέρει το γόνο τους από τη Μακεδονία κάποιος ιδιώτης.

Στους ανωτέρω υγροβιότοπους καθώς και στα ποτάμια του νησιού υπάρχουν ακόμη ψάρια του γλυκού νερού καβούρια, χέλια, μικρά γαριδοειδή.

Στην ενδοχώρα διαβιεί επίσης μεγάλη ποικιλία ερπετών, χερσαίες και αμφίβιες χελώνες καθώς και η μοναδική στην Ελλάδα «οθωμανική οχιά».

Τα πουλιά και τα έντομα της Λέσβου είναι αδύνατο να απαριθμηθούν μέσα σε λίγες σελίδες. Υπάρχουν πολλά ενδημικά αλλά και αποδημητικά πουλιά μερικά από αυτά σπανιότατα, όπως ο βραχοτσοπανάκος. Ονομαστά είναι τα ψάρια της Μυτιλήνης με κορυφαία την πασίγνωστη σαρδέλα Καλλονής, τις περίφημες κουτσομούρες, τις γόπες, τα σκαθάρια κ.λ.π. όπως και τα όστρακα: χάβαρα, μύδια, κυδώνια, χτένια, πίνες, αχινοί, καλόγνωμες, αχιβάδες, πετροσωλήνες (βαλάνια), κοχύλες (πορφύρες), πεταλίδες. Αστακοί, καβούρια, καραβίδες, γαρίδες, χταπόδια, σουπιές, καλαμάρια, θαλάσσιες ανεμώνες (με την τοπική ονομασία «κολυφάδες») πείθουν ακόμα και τον πιο δύσπιστο για τον θαλάσσιο πλούτο του νησιού.

Όσοι ασχολούνται με τη θάλασσα συστηματικά, σίγουρα θα έχουν δει δελφίνια κάθε είδους, καρχαρίες, σκυλόψαρα, φώκιες, θαλάσσιες χελώνες, σαλάχια και γενικά ό,τι υπάρχει στα μεσογειακά νερά.